کد خبر : 8835

Print This Post Print This Post
نقی مختاری در وبلاگ" تا صبح ظهور" پیرامون رحمت و مهربانی حضرت علی (ع) مطلبی را منتشر کرد.

به گزارش پیام مرند، نقی مختاری در وبلاگ « تا صبح ظهور» نوشت: حدود ده دوازده ساله بودم که فرش می بافتیم. یادم می آید آن موقع هنگام بافتن فرش به نوارهای صوتی عزاداری هم گوش می دادیم. یکی از تاثیرگذارترین نواها نوای مداح عزیز حاج محمد باقر تمدن اردبیلی بود که صدای حزین و تاثیر گذاری داشت.

ماجرای حضرت علی ع و آب بدوش کشیدن مشک آب یک پیرزن یکی از اشعاری بود بود که شاعر به نظم کشیده و آقای تمدن آنرا در یک مجلس خوانده بود. یادم میاید آن زمان بارها آنرا گوش کرده بودم و این صدای حزین اشک مرا دراورده بود. امروز در اینترنت که گشتی می زدم دیدم این ماجرا را مرحوم شیخ احمد کافی هم نقل کرده است. صدایش را نشنیدم اما متن را که خواندم دوباره اشک سرازیر شد…

سخنان شهید شیخ احمد کافی (ره): یکروز امیر المومنین علیه‏ السلام در کوچه هاى کوفه، چشمش به زنى افتاد که عرق ریزان در آن گرماى سخت مشک آبى را بدوش‏ مى کشید حضرت به پیش رفت و فرمود: مادر جان! میخواهى در بردن مشک آب کمکت کنم؟

زن که امیرالمومنین را نمیشناخت، مشک را به حضرت داد و در حالیکه نفس راحتى مى کشید، گفت: خدا بتو جزاى خیر بدهد و داد مرا نیز از على بگیرد حضرت پرسید: مگر على با تو چه کرده است؟

زن‏ گفت: همسرم که سرباز او بود، در یکى از جنگها شهید شد و چند بچه از او برایم ماند اما على‏ هرگز سراغى از ما نگرفت حضرت که این را شنید، مشک آب را تا دم خانه زن رسانید و به خانه‏ برگشت تا مقدارى خرما و آرد براى خانواده زن‏ ببرد وقتیکه حضرت برگشت و آن خوراکیها را به‏ زن داد، او بسیار خوشحال شد حضرت فرمود: تا این آرد را خمیر کنى؟ من بچه هایت را سرگرم مى‏ کنم.

زن مشغول درست کردن خمیر شد و امیرالمومنین نیز بچه ها را بر زانوانش نشاند تا سرگرمشان کند حضرت دانه دانه خرماها را در دهان آن یتیمان مى گذاشت و مى فرمود: بخورید و از على راضى باشید.

کار تهیه خمیر که تمام شد، حضرت فرمود: مادر جان! تو به بچه هایت برس، من نان را آماده خواهم کرد امیرالمومنین کنار تنور رفت‏ حضرت در حین پختن نان، صورت مبارکش‏ را نزدیک شعله هاى آتش مى برد و بخود مى گفت: اى على! بچش حرارت آتش را فرداى قیامت جواب‏ این یتیمان را چه خواهى داد؟

در همان موقع زن‏ همسایه که مى دانست همسایه اش آنچنان وضع مالى‏ خوبى ندارد که بتواند غذاى گرمى تهیه کند، با دیدن دودى که از تنور برمى خاست، بخیال اینکه‏ آتش سوزى شده است با عجله به خانه زن آمد وقتیکه جریان را فهمید، چشمش به امیر المومنین‏ افتاد و حضرت را شناخت ناگهان زن دید که‏ همسایه اش دستپاچه از او مى پرسد: آیا این آقا را میشناسى؟ زن گفت: نه زن همسایه گفت: او امیرالمومنین، على بن ابیطالب علیه السلام‏ است‏.

به محض شنیدن این حرف، زن که بیاد حرفهاى‏ خود و کارهاى حضرت افتاده بود، با ناراحتى و شرمسارى هر چه تمامتر شروع به عذرخواهى کرد اما امیر المومنین فرمود: نه، احتیاجى به اینکار نیست بلکه من از تو ممنون هستم که نگذاشتى حساب‏ من به قیامت بکشد.

انتهای پیام/